دانلود آهنگ فواد فری & رفیع رفعت ( از گروه سه مرمی ) مهاجر

موزیک

مهاجر

از گروه سه مرمی

فواد فری & رفیع رفعت



هر کی به راهی به ما کسشعر میگه

دل ترقیده خراب بیخی تیر تیره

نژاد پرستی میکنن مسفدا

دشمن شدن

همه فقد به ما خیره

پرشان اینجگاه ما در ب در میمونیم

به دام غربت

از دل تنگ میخونیم

دوره بر ما پر از آدم فروش شده

کارت بی اعتبار شکار زبونیم

استی ما برفت

اینجی قرقه غم شدیم

کل و کورو بینه خوب و بد گمیم

غربت دامن گیر غم به دل میزنه

هر شاوه ناله باید

بالشت تر کنیم

تاریک و خلوته قبریستونی

همسایه نداد مار

بی منت نونی


مثل بید بلرزی کوچوک ترسونی

سالا ها زحمت بازم لنگ خود خونی

کورس

هیچ کس نیه بزی شهره غم زده

شاوه روز حتی خواب مم بده

غریب به مملکت مردمی که

خون بدی بزو

خودی پیکه خو زده

هر جا بریم به ما افغانی میگن

بی پولی بی کاری گوشنگی ندیدن

خار مرز خور به خون آوه دادین

خون ها مردم سینه سوختی ما بود

رپ

افغانی نه ما افغانم در اصل

درسه پیش دادم که نفتکی پس

نمیفهمی به تو

رو راست تر میگم

افغانی یعنی همو واحد پول مانه

مسافر ته

شهر ما به ایسه مهمونه

قدم به روح چیشم ها ما تاج سر مانه

خوده گیل آشناهی کا ام قاتی کن

تا جاه داره بمال

به دم در کادون

به کشور خود خو ما ادالت ندیدم توام سر بار

مسلی که ما از تو خجالت کشیدم

امارت شده دگه نه معدن کفار

سر سحنی جرم نره آزاد کردن ماده سنگ سار

پوست تور به کشتار گاه سگ قبول نمیکنه

امو کدو بی‌ناموس که به تو مشک تکون میده

مام بدم که پوتستیر سگ مه بکنونه

کی دیدی مردم آخه حق به تو بده

مسته دیوانه ها جاه مغز

خاکیستر ته ازی کلی پوک اونه

پر شبوش یالا بلند تو جنگل مازندارته

هر جاه که پاه میگذاریم تا زانوبه گله

ای وظعیت خود ما از همسایه چی گله

اومید داریم که آزاد شه وطن خستی ما

رپ کنیم واشه بخیر دعن پستی ما

ای ابرتی شمار دگه آلم وردیشته

مردم ته قابلمه داغ کردین بریشته

بی حیا تر از تو زمین به خو ندیده

گایدم غلمی که سر نویشته مار نویشته


هارمبی

اسپی مار چهار نل کردن

داغ. فقد بزیر منقل گرمن

کله ر داغ کرد

بجنس مچم

ببستن اوفصار دعن مار لجون

تحویل

دادن رمه به گرگاه بیگانه

هر دم که پیش آماد بکن بکنه

بیناموس ای بکجا‌ه قرآن بوده

موتره بکردی جنده خونه

کشور دیگه بوی فهشا میده

اسم حاجی مولا بی حرمت شده

فرق نداریم یکسان شدیم

ته هر ده سالی یک بار خوبیم

موها سفید اینه کودک قونداقی

مثل مرد کهن بهونه میگیرم

دلم تنگ شده به چهارا موثتافی

غریبه نیه که از غربت نمیریم

کورس

هیچ کس نیه بزی شهر غم زده

شاوه روز حتی خواب مم بده

غریب به مملکت مردمی که

خون بدی بزو خودی پیکه خو زده

هر جا بریم به ما افغانی میگن

بی پولی بی کاری گوشنگی ندیدن

خار مرز خور به خون آوه دادن

خوان مردم سینه سوختی ما بود

کورس

هیچ کس نیه بزی شهر غم زده

شاوه روز حتی خواب مم بده

غریب به مملکت مردمی که

خون بدی بزو خودی پیکه خو زده

هر جا بریم به ما افغانی میگن

بی پولی بی کاری گوشنگی ندیدن

خار مرز خور به خون آوه دادن

خوان مردم سینه سوختی ما بود